Από την άνοιξη και μετά που ξεκίνησε όλη αυτή η γριποτρέλα, ζούμε μια πραγματική «καταιγίδα εντολών»: μη βγαίνεις απ’ το σπίτι, μην ακουμπιέσαι, μην πίνεις αλκοόλ μετά τις 12, μην κυκλοφορείς ξεμάσκωτος, μην κυκλοφορείς γενικώς, μην αμφισβητείς το κράτος και τους ειδικούς του, μην μπαίνετε πάνω από δύο σ’ ένα αμάξι, μην κάθεστε τέσσερις σ’ ένα τραπέζι, μην, μην, μην…
Τόσο έντονη είναι αυτή η καταιγίδα που δεν προλαβαίνεις να εμπεδώσεις τις χτεσινές απαγορεύσεις προτού σκάσουν μύτη οι σημερινές. Όλες αυτές οι κρατικές εντολές σιγοντάρουν και δίνουν κατεύθυνση στους πάσης φύσεως ρουφιάνους. Γιατί χάρη σ’ αυτούς τους κανόνες, ο καθένας μπορεί να νιώσει λίγο μπάτσος και να εγκαλέσει το διπλανό του για κάθε είδους λεπτομέρεια, απ’ το ότι φαίνεται η μύτη σου πάνω απ’ τη μάσκα μέχρι το ότι απλά περπατάς έξω.
Και κάπως έτσι φτιάχνεται μια κοινωνία όπου οι ίδιοι άνθρωποι που βρίσκουν λογικό να μην ακουμπιούνται μεταξύ τους και να κυκλοφορούν λες κι είναι απόκριες, σε αποκαλούν ανεύθυνο, ακροδεξιό και ψεκασμένο αν δεν τηρείς όλους τους παλαβούς κανόνες τους.
Μια τέτοια κοινωνία όμως μοιάζει με στρατώνα. Στους στρατώνες οι εντολές σχετικά με αυτές τις παλαβές λεπτομέρειες (μην είσαι αξύριστος και στρώσε το κρεβάτι σου) σε προετοιμάζουν να αποδεχτείς ευκολότερα τις εντολές που έχουν να κάνουν με τα μεγάλα (τον πόλεμο, το θάνατο, τη θυσία για την πατρίδα).
Αυτή είναι και η ουσία όλων των κανόνων που μας έχουν πετάξει στη μούρη το τελευταίο διάστημα: δε στοχεύουν στην προστασία της υγείας για την οποία άλλωστε δεν ενδιαφέρθηκαν ποτέ τα καπιταλιστικά κράτη, αλλά στην πειθάρχηση όλων μας!
Μια κοινωνία με τυφλή υποταγή σε ένα κάρο μαλακίες, είναι μια κοινωνία που έχει παραδοθεί στην παράνοια και έχει εμπεδώσει την πειθαρχία ως τρόπο ζωής. Είναι μια κοινωνία που έχει απωλέσει τη δυνατότητα να σκέφτεται τους κανόνες στους οποίους υπακούει. Είναι μια φασιστική κοινωνία.
Το μόνο αισιόδοξο είναι ότι ακόμα και οι φασιστικές κοινωνίες γεννούν τους εχθρούς τους.
Για επικοινωνία στείλτε στο [email protected]
