Τα δισεκατομμύρια επενδύσεων που το κράτος κατεύθυνε προς την αγορά ακινήτων. Η διαρκής κρατική προσπάθεια αύξησης του τουρισμού και το μοίρασμα των εσόδων στους ιδιοκτήτες μέσω airbnb. Τα κίνητρα στη μεσαία τάξη να δημιουργεί συνεχώς νέες ζώνες κατανάλωσης στις γειτονιές. Οι αναπλάσεις του δημόσιου χώρου και η μετατροπή της πόλης σε ένα απέραντο εργοτάξιο από το κατασκευαστικό κεφάλαιο με κρατική χρηματοδότηση. Θα έπρεπε πλέον να είναι προφανές – τα ενοίκια ανέβασαν οι πολιτικές του ελληνικού κράτους για την διαχείριση της κρίσης του και όχι «το airbnb και οι κινέζοι» όπως υποστήριζε η κυρίαρχη αφήγηση.
H αγορά ακινήτων στα πρώτα χρόνια της κρίσης δεν περνούσε τις καλύτερες μέρες της. Οι τράπεζες φορτωμένες με κόκκινα δάνεια είχαν κόψει τον δανεισμό γύρω από τη στέγαση. Ο κλάδος της οικοδομής, μετά τα χρυσά χρόνια των αρχών του 2000, είχε σχεδόν παγώσει. Οι αξίες των ακινήτων έπεφταν προς μεγάλη απογοήτευση μικρών και μεγάλων ιδιοκτητών. Κι όμως οι κρατικές πολιτικές για τη διάσωση της οικονομίας και των τραπεζών μαζί με τις επιθετικές εργατικές πολιτικές κατάφεραν, μεταξύ άλλων, να αναθερμάνουν την αγορά ακινήτων. Δίπλα στους πετσοκομμένους μισθούς μας έχει προστεθεί η αύξηση των ενοικίων σε δυσθεώρητα ύψη. Παράλληλα δίπλα στους μηχανισμούς δημόσιας τάξης που επιτίθενται οργανωμένα στην εργατική τάξη έχει προστεθεί ο πιο πιστός σύμμαχος του κράτους: οι ιδιοκτήτες και η μεσαία τάξη.
Δεν συμμετέχουν όμως στο ξεζούμισμα της εργατικής τάξης μόνο μέσω των ενοικίων. Εδώ και χρόνια, κράτος και μεσαία τάξη έχουν βαλθεί να μεταμορφώσουν τις γειτονιές μας, φτιάχνοντας μια πόλη που η εργατική τάξη δεν χωράει πουθενά. Πλατείες και πάρκα δέχονται επιθετικές αναπλάσεις και επιτηρούνται ασφυκτικά. Ορδές χίπστερς συρρέουν σε κάθε νέα ζώνη κατανάλωσης που στήνεται, εκτοπίζοντας όσους δεν πληρούν τα ταξικά κριτήρια. Έργα του μετρό και δημόσια έργα δημιουργούν μικρά λοκντάουν στο δημόσιο χώρο. Οι πολιτιστικές εκδηλώσεις για τη μεσαία τάξη σε κάθε γωνιά του μικροεπιπέδου των γειτονιών φιλοδοξούν να είναι η μόνη κυρίαρχη και αποδεκτή κουλτούρα στο δημόσιο χώρο.
Μας λένε ότι έρχεται ένας «δύσκολος χειμώνας», λες και οι προηγούμενοι ήταν εύκολοι. Το κράτος και οι σύμμαχοί του θα απαιτήσουν κι άλλες θυσίες από εμάς. Και σίγουρα δεν θα τους μπει κανένα φρένο όσο καθόμαστε και τους κοιτάμε με το στόμα ανοιχτό και τα χέρια σταυρωμένα.
Για επικοινωνία στείλτε μέηλ στο [email protected]
