ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΤΕ ΕΡΧΕΤΑΙ ΑΝΑΠΛΑΣΗ!
Τα τελευταία χρόνια η «ανάπλαση» ακούγεται όλο και περισσότερο στην καθημερινότητα μας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η πλατεία Δαβάκη: Κόβονται δέντρα, μπαίνουν φώτα και όποιος αράζει φαίνεται από παντού! Λίγο πιο δίπλα security που κόβουν βόλτες με ύφος σερίφη. Ταυτόχρονα, νέες πολυκατοικίες και οικοδομές ξεπετιούνται συνεχώς, ενώ τα ενοίκια έχουν βαρέσει κόκκινο. Οι τοίχοι πρέπει να είναι λευκοί ή να γεμίζουν με τις «street art» μαλακίες τους. Το σχέδιο δημόσιας τάξης εκπονείται από δήμο και αστυνομία ακατάπαυστα. Για το κράτος, την μεσαία τάξη και κάθε λογής ρουφιάνο τους τα παραπάνω ακούγονται υπέροχα. Για τους υπόλοιπους όμως σαν κι Εμάς το δίλλημα είναι σαφές: φεύγετε ή το βουλώνετε.
Εμείς όμως δεν ψηνόμαστε να φύγουμε ή να το βουλώσουμε. Το χρωστάμε στις κουλτούρες μας, από το χιπ χοπ και το γήπεδο μέχρι τις πολυεθνικές κουζίνες κάθε πολυκατοικίας. Κι ας θέλει η μεσαία τάξη να τα μετατρέψει σε καθωσπρέπει multicultutal events. Το χρωστάμε στις παρέες που φτιάξαμε, τους φίλους και τις φίλες, που τόσα χρόνια το κράτος μας «ενημερώνει» πως είμαστε για πέταμα, αλλά εμείς είμαστε ακόμα εδώ. Το χρωστάμε στις πλατείες και τις καβάτζες μας, που τις ονόμασαν «εγκληματικές» για να τις ρημάξουν με ευκολία, ενώ είναι η ζωή μας. Το χρωστάμε στις χίλιες γλώσσες που μιλάμε: άλλη στο σπίτι, άλλη στο σχολείο κι άλλη με τους δικούς μας. Το χρωστάμε στους εαυτούς μας, για τις καθημερινά χαμένες ώρες της δουλειάς και το μίσος που κουβαλάμε για αυτές. Εμείς ψηνόμαστε να μιλήσουμε για Εμάς!
Να αναγνωρίσουμε πως η συλλογική οργάνωση είναι ο μόνος τρόπος να την παλέψουμε απέναντι στην επίθεση που δεχόμαστε για να ζούμε σαν βλάκες. Να αντιληφθούμε πως οι ζωές μας έχουν πολύ μεγαλύτερη αξία από αυτή που μας παρουσιάζουν. Να βάλουμε μπροστά τα μυαλά και τα χέρια μας απέναντι στην κρατική εντολή να μην καταλαβαίνουμε Χριστό. Να κάνουμε τις καθημερινές ενστικτώδεις αρνήσεις μας κοινή συνείδηση κι έκφραση. Να είμαστε Εμείς για Εμάς!
ΔΗΛΑΔΗ ΘΑ ΜΑΣ ΑΛΛΑΞΟΥΝ ΤΑ ΦΩΤΑ
