Παρκάκι Αγίας Ελεούσης και Ακροπόλεως aka Γηπεδάκι aka Κλουβί.
Κυριακή 6 Δεκεμβρίου.
Ώρα 4 το μεσημέρι.
Καιρός μουντός, αλλά η ψιχάλα έχει σταματήσει.
Δύο μέλη του Antifa South έχουν τελειώσει με το στήσιμο του χώρου και συζητούν.
Antifa South (ετών 21): Γαμώ τη βροχή ρε μπρο, δε θα έρθει άνθρωπος.
Antifa South (ετών 35): Βλέπεις καμιά βροχή;
21: Εεε… όχι. Αλλά πριν έβρεχε. Βασικά δίκιο έχεις, μια χαρά καιρό έχει τώρα. Οπότε τι έγινε; Λες να έφαγαν τον παπά της κακοκαιρίας Byron; Που έκλεισε και τα σχολεία προχτές ο Χαρδαλιάς λες και δεν έχει ξαναβρέξει ποτέ Δεκέμβρη μήνα;
35: Τέλος πάντων. Κάτσε να δούμε. Όλο και κάποιος θα έρθει. Δώσε λίγο χρόνο. Είναι και Κυριακή μεσημέρι. Να, σιγά-σιγά μαζευόμαστε. Είναι και αρκετά απλωτό το μέρος και το μάτι δεν πιάνει ότι είμαστε κάμποσοι…
21: Ισχύει. Να, κοίτα, έχει έρθει κι εκεί στα παρτέρια μια παρέα κι ετοιμάζονται να βάψουν. Και τα σουβλάκια έχουν αρχίσει να ψήνονται και να μαζεύουν κόσμο. Κάτι γίνεται. Πάντως το σποτ είναι πολύ ωραίο. Και ειδικά μετά την «ανακαίνιση», όταν δηλαδή τελειώσουν τα βαψίματα, θα γαμάει.
35: Θα μου πεις πάλι ότι ακούγομαι boomer, αλλά επειδή το θυμάμαι το μέρος και πριν από δεκακάτι χρόνια, μου φαίνεται πολύ εντυπωσιακό το ότι κάνουμε αυτή τη φάση εδώ σήμερα.
21: Για τους ναζί λες, ε;
35: Ναι, την περίοδο που η Χ.Α. μοίραζε μεροκάματα, δηλαδή από το 2012 ως το 2014, το τοπικό ναζί παρεάκι άραζε εδώ. Από εδώ ξεκινούσαν όλες οι μαλακίες τους στη γειτονιά. Εδώ προπονούνταν στο αγριοκοίταγμα περαστικών (με σχετικά πετυχημένα αποτελέσματα), εδώ προπονούνταν στο βάψιμο σβάστικας (με πολύ πιο μέτρια αποτελέσματα), εδώ τσακώνονταν για το ποιος είναι ο πιο σκληρός απ’ όλους τους (με ψιλοκωμικά αποτελέσματα) και από εδώ ετοίμασαν το πέσιμο που έκαναν στη συναυλία που είχαμε στήσει στην Δαβάκη το 2013 (με τραγικά αποτελέσματα – μετά απ’ αυτό είναι που διαλύθηκαν).[1]Περισσότερα για το αποτυχημένο πέσιμο των ναζί το 2013 στο κείμενο «Antifa Live στην Καλλιθέα, 2013-2017», Antifa#58, 12,2017. Σκέψου ενώ είχαμε βάψει και σβήσει όλη την Καλλιθέα, στο παρκάκι τους είχαμε πει ότι δεν είχε νόημα να σβήνουμε· την επόμενη μέρα θα είχε άλλες 10 σβάστικες.
21: Δηλαδή το είχαν ψιλοκανιβαλίσει το πάρκο, ε; 4 σβάστικες ανά τετραγωνικό μέτρο; Σήμερα δεν του φαίνεται καθόλου πάντως πως ήταν κάποτε έτσι.
35: Κι όμως. Nα, δες για να καταλάβεις πώς ήταν τότε.
21: Χαχαχα, πόσοι σίστες χρειάζονται για να κρεμάσουν μια σημαία είναι η φάση. Πάντως, όντως, φαίνεται ψιλο-αποτρόπαιο το μέρος. Σημαίες, στόχοι και σβάστικες το ένα πάνω στο άλλο. Μπρρρ…
35: Καλά, τώρα που είναι κρεμασμένες οι δικές μας σημαίες και τα πανώ γελάμε, αλλά τότε να ξέρεις ήμασταν σε αναμμένα κάρβουνα. Θυμάμαι, ότι σε στιγμές μεγάλης τσαντίλας το μυαλό μας πήγαινε σε «επισκέψεις», αλλά όταν η αδρεναλίνη καταλάγιαζε καταλαβαίναμε ότι τους είχαμε στριμώξει για τα καλά, πως το πέσιμο που μας έκαναν ήταν συνέπεια της δύσκολης θέσης στην οποία τους είχαμε φέρει και πως ήταν το κύκνειο άσμα τους. Πράγματι, μετά απ’ αυτή την ιστορία, ναζί παρεάκι στην Καλλιθέα… είχαμε!
21: Πάντως έτσι όπως την έχω καταλάβει τη φάση… τότε οι ναζί δεν ήταν απλώς ένα παρεάκι που ξεφύτρωνε σ’ ένα πάρκο. Γιατί πώς διάολο ξεφύτρωνε σε κάθε γειτονιά; Ήταν κρατική πολιτική. Και η κρατική πολιτική του τότε δε διέφερε και πολύ σε σχέση με τη σημερινή. Η ναζιστική ιδεολογία ήταν για τα μάτια – οι ναζί είχαν μια ανεπίσημη πειθαρχική και κατασταλτική λειτουργία: οι μετανάστες ή οι ελλιπώς πατριωτικές προσωπικότητες είχαν κονομήσει κι άλλους εχθρούς. Οι βαμμένες σβάστικες μας ήθελαν πιο μόνους, δηλαδή πιο φοβισμένους, δηλαδή πιο τουμπεκιασμένους. Είχαν ακριβώς τον ίδιο στόχο μ’ αυτό που έχουν οι αστυνομικοί έλεγχοι σήμερα!
35: Καλά τα λες. Και πράγματι, αν δει κανείς εκ των υστέρων τη δουλειά που κάναμε στη γειτονιά, πολύ λιγότερο ήμασταν «ομάδα ενάντια στους ναζί» και πολύ περισσότερο «ομάδα ενάντια στη δημόσια τάξη και τη μηδενική ανοχή». Άλλωστε και τότε το ναζί παρεάκι με τις πλάτες της αστυνομίας λειτουργούσε. Ή μάλλον, ψέματα, το υποτιμώ το πράγμα έτσι. Το ναζί παρεάκι το ίδιο ήταν προϊόν του αστυνομικού σχεδίου της εποχής.[2]Για τον τρόπο με τον οποίο η αστυνομία οργάνωσε την ύπαρξη των ναζί στην Καλλιθέα, βλ. την προκήρυξη. … Continue reading
21: Πάντως αυτό που περιγράφεις ως υπόκωφη μάχη με τους ναζί στους τοίχους, από το ’13 και μετά άλλαξε μορφή. Εγώ δηλαδή τότε ήμουν μικρός και δεν το θυμάμαι καλά. Αλλά σίγουρα από το ’15-‘16 και μετά που θυμάμαι τη γειτονιά, οι ναζί μπορεί να υπήρχαν ακόμα, αλλά περιορίζονταν στο να πειράζουν όποτε μπορούσαν τα αντιφά κομμάτια. Δεν είχαν κανένα σημείο –ούτε καν ένα παρκάκι μόνο – στο οποίο να φαίνεται πως κάνουν κουμάντο. Δηλαδή, να στο πω κι αλλιώς εγώ το πάρκο που είμαστε τώρα το γνώρισα έτσι. Και απλώς θυμάμαι τους ναζί να έρχονται μια-δυο φορές και να πειράζουν το κομμάτι και μετά από δυο μέρες αυτό να είναι ως δια μαγείας ξανά φρεσκαρισμένο!
35: Ναι, αυτό το ρολό το κάναμε το 2017. Τότε το ναζί παρεάκι είχε ήδη μισοδιαλυθεί και εδώ δεν άραζε πια κανείς. Ούτε κι εμείς βέβαια. Μας έβγαζε ακόμη κακά vibes το μέρος. Ενώ τώρα…. Κοίτα πόσο ωραίο φαίνεται, που έχει αρχίσει να γεμίζει γκραφίτια!
21: Μα αυτό λέω, ότι σε βάθος χρόνου αυτή η δουλειά είχε ολοφάνερο αποτέλεσμα. Δεν είναι ότι εμείς που είμαστε στο antifa south γίναμε χιλιάδες. Είναι αυτές οι μικρές αλλαγές στο πόσο άνετα κυκλοφορείς. Δεν είναι μόνο το συγκεκριμένο πάρκο. Όλη η Καλλιθέα μας βγάζει πλέον φιλικά vibes. Είναι λες και με τα χρόνια έχει φτιαχτεί μια δική μας κουλτούρα σε όλη τη γειτονιά. Σε όποιο σημείο της έχει λίγο παραπάνω χώρο, έχουμε κάνει κι από κάτι. Ένα open mics, ένα λαιβάκι, ένα μικρό γκραφίτι φεστ, μια δημόσια εκδήλωση, κάτι. Κι αυτό πάντα αφήνει κάτι πίσω. Μετά πας κι αράζεις πιο άνετα σε όλα αυτά τα μέρη.
35: Αλήθεια είναι αυτό. Αλλά δεν είναι μόνο τα μέρη κι η εικόνα των τοίχων. Είναι κι οι άνθρωποι. Το πόσοι άνθρωποι έχουν περάσει μέσα σ’ αυτά τα δεκατρία χρόνια από τα σκηνικά που στήσαμε. Φαίνεται κι απ’ το πόσα παιδιά πλέον έρχονται σ’ αυτά που διοργανώνουμε να στηρίξουν με τον τρόπο τους. Άλλος βάφοντας, άλλη βοηθώντας με το στήσιμο, άλλος παίζοντας μουσική, άλλη για να ακούσει και να πει μια καλή κουβέντα, άλλος απλά και μόνο με την παρουσία του.
Ωπ, κόπηκε η μουσική. Ήρθε η ώρα για τα μπίρι-μπίρι;
21: Ναι, είχαμε πει να ρίξουμε γνώμες για το θέμα που έχουμε ανοίξει τον τελευταίο καιρό. Γενικός τίτλος: ο ρόλος του ποινικού συστήματος στο σήμερα.
35: Θύμισε μου, τι είχαμε πει ότι θα πούμε;
21: Έχουμε ετοιμάσει διάφορα μικρά να πούμε. Ένας θα πει για τη διεύρυνση της έννοιας του εγκλήματος με καινούργια αδικήματα, άλλος για το γιατί έχουν γεμίσει τόσο οι φυλακές σήμερα, μια τρίτη για το ότι δεν είναι μόνο οι φυλακές, αλλά και οι ποινές έξω απ’ τη φυλακή (κωδικός: αναστολές, παρόντα και αυτόφωρα)· ένας άλλος θα πει ιστορίες για το πώς δούλευε παλιότερα το ποινικό σύστημα εναντίον της εργατικής τάξης κι ένας άλλος για το πώς δουλεύει σήμερα σε κοινωνίες που έχουν πόλεμο όπως η Ουκρανία κι η Ρωσία. Μη νομίζεις, δεν τα θυμάμαι και όλα…
35: Σίγουρα έχουμε άλλο ένα μικρό κομμάτι για την κοινωφελή εργασία ως ποινή… και μπόνους έχουμε και μια ιστορία από τις πολλές που έχουν δει τα ματάκια μας στις αίθουσες δικαστηρίων. Ε, στο τέλος, όλα αυτά μαζί σχηματίζουν μια μεγάλη εικόνα.
21: Πάντως τώρα που τα ακούω έτσι μαζεμένα, σκεφτόμουν ότι… με μία έννοια, αυτό που κάνουμε σήμερα εδώ δε διαφέρει και πολύ από τη μάχη με τους ναζί πριν δέκα και βάλε χρόνια. Πάλι, ενάντια στη δημόσια τάξη είναι οι κινήσεις μας· πάλι ενάντια στη μηδενική ανοχή και την πειθαρχία· πάλι ενάντια στο φόβο και την υποτίμησή μας· πάλι ενάντια στα κρατικά γιγασχέδια της κάθε εποχής: τότε ήταν η εποχή που εξαπέλυσε τους ναζί, τώρα είναι η εποχή που… πώς το έλεγε ο άλλος… «μ’ όποιον αράζω έχουν όλοι δικαστήρια»!
35: Ωραία τα λες. Άντε, την άλλη φορά πες τα και στο μικρόφωνο, αφού τα λες έτσι ωραία. Προς το παρόν, κάνε ησυχία ν’ ακούσουμε για τη διεύρυνση της έννοιας του εγκλήματος.
21: Ωχ, ρε, οι άλλοι σχεδόν το τελείωσαν το ρολό!
35: Κάνε ησυχία λέμε ρε!
21: Καλά, κάτσε εσύ να λες για τη διεύρυνση της έννοιας του εγκλήματος. Εδώ τα παιδιά την έχουν διευρύνει σε σημείο που πιάνει όλο τον τοίχο.
35: Ωραία τα αστειάκια, αλλά επειδή στο δικαστήριο δεν πιάνουν, κάτσε τώρα ν’ ακούσουμε ώστε να έχουμε όλοι τα ίδια στην κεφάλα μας και μετά πάμε όλοι μαζί να βγάλουμε μια φωτό κάτω από το «διευρυμένο έγκλημα»!
…
21: Πάντως δεν το λες και πολύ ναζιστικό το πάρκο μετά απ’ όλα αυτά!
| ↑1 | Περισσότερα για το αποτυχημένο πέσιμο των ναζί το 2013 στο κείμενο «Antifa Live στην Καλλιθέα, 2013-2017», Antifa#58, 12,2017. |
|---|---|
| ↑2 | Για τον τρόπο με τον οποίο η αστυνομία οργάνωσε την ύπαρξη των ναζί στην Καλλιθέα, βλ. την προκήρυξη. «Τσακίστε τους Φασίστες στην Καλλιθέα και Παντού», Autonome Antifa, 06/2012. |
