Τσιμεντένια Βαβυλώνα. Άλλη μια μέρα ξημερώνει. Οι ρουφιάνοι στις θέσεις τους. Διαβάζουν τα ίδια ραβασάκια από τα αρμόδια υπουργεία και χύνουν το δηλητήριό τους απ’ όλες τις συχνότητες.
«Δεν αναμένεται να ανοίξει το στενό, ο Τραμπ, ο Νετανάχιου, η βενζίνη, ο πληθωρισμός, τα νοικοκυριά…»
«5 χρονος πετούσε πράγματα από το μπαλκόνι. Μητέρα, παραμέληση, σύλληψη…»
«Νέο κόμμα Τσίπρα, λίγο πιο πάνω από Καρυστιανού, δεν ανησυχεί το Μαξίμου…»
«Δεν θα γίνουμε Κολομβία είπε ο Δημητριάδης στον Μαρινάκη…»
Όλες οι μέρες μοιάζουν καθημερινές…
Πέμπτη 28 Μάη, Καλλιθέα. Απόγευμα. Η ώρα της διαδήλωσης πλησιάζει. Στο μεταξύ έχουμε αφισοκολλήσει όλη την Αθήνα και έχουμε διαδηλώσει στα Πετράλωνα χωρίς προειδοποίηση. Φτάνουμε πλατεία Κύπρου. Όλοι κι όλες στις θέσεις τους. Ξεκινά η βρόχα. Απτόητοι. Κατεβαίνουμε στο δρόμο. Όλο το σώμα της διαδήλωσης είναι πιασμένο σε αλυσίδες. Πορευόμαστε σε κεντρικούς δρόμους. Φωνάζουμε για τις εργατικές αρνήσεις της καθημερινότητάς μας απέναντι στο ελληνικό κράτος και τα αφεντικά του.
«Στο διάολο τα κόμματα κι ο πατριωτισμός. Αυτόνομη οργάνωση και αντιφασισμός»
«Γιωτάδες στο στρατό, Γιωτάδες στη δουλειά. Εμείς δεν πολεμάμε για τ’ αφεντικά»
Για να μπουν και αυτοί στις θέσεις τους σιγά σιγά. Οι μικρές καθημερινές στιγμές απειθαρχίας στη δουλειά, στις πλατείες, στα γήπεδα και τα σχολεία βάζουν εμπόδια στην πολεμική προετοιμασία. Βάζουν εμπόδια στη μετατροπή της εργατικής τάξης από πολυεθνική σε πατριωτική. Έτοιμη να θυσιαστεί για το κράτος της. Αμ δε, τα φρικιά είναι ακόμα εδώ!
«Είμαστε χιλιάδες περήφανοι γιωτάδες μισούμε το στρατό και τους καραβανάδες»
Σάββατο 6 Μάη. Σαλόνικα. Συναυλία Βανδαλούπ. Το λάιβ έχει μόλις τελειώσει. Ο κόσμος ζητά ένα ακόμα τραγούδι. Ζητά τον τρελό. Η μπάντα δεν του κάνει τη χάρη. Καλύτερα γιατί ο κόσμος το τραγουδά για την πάρτη του. Τα φρικιά είναι κι εκεί, εκδηλώνονται και φωνάζουν. για πάνω από 10 λεπτά τους ίδιους στίχους.
«Οοοο Οοοο δεν έχω πατρίδα, δεν έχω μυαλό. Σε 2 λεπτά μπορείς να με βγάλεις τρελό»
Μπορεί να μοιάζουμε μειοψηφικοί, αλλά είμαστε χιλιάδες. Μην το ξεχνάμε, γιατί το μέλλον δεν γράφτηκε ακόμα!
