Σε καιρούς πολεμικής προετοιμασίας, τα drones, οι φρεγάτες και οι πύραυλοι αποτελούν προφανή σημάδια πολεμικής έξαψης των εθνών-κρατών. Το σακάτεμα των εγκεφαλικών κυττάρων μέσω social media, η διαχείριση της κυκλοφορίας, τα «μαζικά κινήματα» εθνικής ενότητας, η ακατάπαυστη υποτίμηση της αξίας των μεταναστών εργατών, η εντατικοποίηση της εργασίας με τεχνοφετιχιστικά μέσα, η διαρκής συσκότιση της ελληνικής εμπλοκής στο παγκόσμιο σφαγείο, οι τροχόμπατσοι και τα αλκοτέστ, αποτελούν ορισμένες μόνο αθέατες πλευρές πολέμου κάτω από τα χακί. Κι επειδή είναι αυτές που νιώθουμε όλο και περισσότερο στο πετσί μας μέρα με τη μέρα, μέσα από την ίδια την καθημερινότητά μας, επιλέγουμε να μιλήσουμε αφενός για πάρτη τους κι αφετέρου για τη δική μας οργάνωση απέναντί τους. Έτσι, το εξώφυλλο του καινούργιου τεύχους αυτήν την φορά δεν έχει Δένδια στυλ Τζον Ράμπο και Τομ Χανκς σε ρόλο λοχία, αλλά ένα εξίσου όχι και τόσο αθώο… αλκοτέστ 😊. Περιεχόμενα:
Θέσεις για το ελληνικό κράτος και τον παγκόσμιο πόλεμο: Νέοι πύραυλοι, νέα σύγχυση, νέα κιμαδοποίηση των μυαλών μας. Η εικοσαετής συγκρότησή μας παρέχει το πλεονέκτημα συλλογικών θέσεων στις οποίες μπορεί καμία να ανατρέξει κάθε φορά που τα αφεντικά επιλέγουν να μας βομβαρδίσουν το κεφάλι. Μοιραζόμαστε λοιπόν τις θέσεις μας για το ελληνικό κράτος και τον τέταρτο παγκόσμιο πόλεμο, ως σχολιασμό των πρόσφατων πολεμικών γεγονότων.
Αντιαεροπορικός θόλος και ai: Σχολιάζουμε τις περίχαρες εξαγγελίες δημιουργίας της περίφημης «Ασπίδας του Αχιλλέα» η οποία λέει θα λειτουργεί με… ai. Τα αφεντικά μας στα σοβαρά προσπαθούν να μας πείσουν ότι τα ανάξια απόκρουσης φτηνιάρικα drones που θα πέφτουν στα ανάξια και φτηνά κεφάλια μας, θα είναι αποτέλεσμα «κακής κρίσης» ενός κουτιού με τσιπάκια.
Ai και fake news: Πέρα από αντιαεροπορικούς θόλους, το… ai έρχεται να συνδράμει και στην «μάχη εναντίον των fake news», ή καλύτερα, στην καθολική διάχυση των κρατικών εντολών και την εμπιστοσύνη των «πολιτών» στους κρατικούς θεσμούς σε καταστάσεις «κρίσεων». Η εποχή της καραντίνας και η «μάχη» με τον ιό αποτέλεσε την πιο πρόσφατη διδακτική εμπειρία.
Ιστορία του αλκοτέστ: Ψάξαμε την ιστορία της αιτίας που κάθε Παρασκευή και Σάββατο βράδυ παίζουμε prison break στους δρόμους της Αθήνας. Ποιος θα φανταζόταν ότι την δεκαετία του ’60 γινόντουσαν διαδηλώσεις ενάντια στο αλκοτέστ; Ποια γνώριζε ότι ο έλεγχος των οδηγών με χρήση αλκοτέστ υπήρξε από τους πρώτους νόμους που θέσπισε η Χούντα του ’67; Πως γίνεται να σε πατάει αμάξι και να κάθεσαι μπρος στο εδώλιο ως κατηγορούμενος;
Το «κυκλοφοριακό ζήτημα»: Παίρνοντας ως παράδειγμα την δόμηση της πόλης του Σικάγο τον μακρινό 19ο αιώνα, υποστηρίζουμε ότι η κυκλοφορία στους δρόμους και το «χάος» της δεν αποτελούν ζητήματα αφημένα στην τύχη τους, αλλά προϊόντα κρατικού σχεδιασμού. Ορεκτικό για επόμενο τεύχος στο οποίο θα μιλήσουμε για τα μέσα μαζικής μεταφοράς.
Ιστορία του «Αγροτικού Κινήματος»: Με αφορμή το πρόσφατο μεγαλειώδες «αγροτικό κίνημα», είπαμε να αναζητήσουμε από πού κρατάει η σκούφια του, πηγαίνοντας αρκετά πίσω, στα γεννοφάσκια της ταξικής ιεραρχίας της ελληνικής υπαίθρου. Μόνο που, ξανά, αντί για «αγρότες» βρήκαμε δικηγόρους, βουλευτές, κοινωνιολόγους, πραξικοπηματίες, τον ίδιο τον Ελευθέριο Βενιζέλο, κι αντί για «κίνημα», την βίαιη ταξική αναμόρφωση ολάκερης της ελληνικής κοινωνίας. Τιπ, οι εθνικοί μύθοι των αριστερών ιστορικών.
Μεταναστευτικό: Το ελληνικό κράτος ως χωροφύλακας παζαρεύει το πόσο πάει το κεφάλι με τους Γερμανούς για κάθε μετανάστη που μαντρώνει στα στρατόπεδα συγκέντρωσής του. Από την άλλη ως επιστάτης κανονίζει τον αριθμό εκείνων που θα καλύψουν τις παραγωγικές ανάγκες εργαζόμενες υπό καθεστώς σύγχρονης σκλαβιάς. Και κάπου εκεί η κλάψα των αριστερών που έχουν μείνει έξω από την μοιρασιά της πίτας.
Ai και οργάνωση της εργασίας: Τριγύρω λέγεται ότι η τεχνητή νοημοσύνη αυξάνει την παραγωγικότητα της εργασίας. Εμείς λέμε ότι η παραγωγικότητα της εργασίας δεν αποτελεί ένα σκέτα τεχνικό ζήτημα. Ο καταμερισμός της εργασίας, ο καταναγκασμός και η πειθάρχηση της εργατικής τάξης είναι ζητήματα που δεν άπτονται των ικανοτήτων του ai.
Η νέα (;) εθνική στρατηγική των ΗΠΑ: Ο Λευκός Οίκος κυκλοφόρησε πριν κάτι μήνες ένα κείμενο με τίτλο «Η Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής» και μπήκαμε στον κόπο να το διαβάσουμε. Το τι καταλάβαμε θα το βρείτε στις σελίδες αυτού του τεύχους, αν και οι πιστές αναγνώστριές μας την μυρίζονται ήδη τη δουλειά…
«Γυναικείο» ζήτημα back to the roots: Κάνουμε μια μίνι αναδρομή των εμπειριών και των ιδεών μας πάνω στο λεγόμενο γυναικείο ζήτημα. Ανασύρουμε συντρίμμια αυτονόητων για να δομήσουμε καινούργια, ως εργαλεία για την αναμέτρησή μας με τον καπιταλιστικό κόσμο της εποχής μας.
Είκοσι χρόνια αυτονομίας: Στο επόμενο κεφάλαιο της ιστορίας των αυτόνομων εμβαθύνουμε στην περίοδο «Χρυσή Αυγή» και στις οργανωτικές μεθόδους που αναπτύξαμε κι εμπεδώσαμε μέσα σε ένα περιβάλλον «κρίσεων», διασπάσεων κι αναμέτρησης με το ζήτημα «ναζί». Η πρώτη διαδήλωση στόμα με στόμα, τα διδάγματά της και η ολοκλήρωση του σχήματος της πολιτικής οργάνωσης που ακούει στο όνομα Autonome Antifa.
Όλα αυτά, μέσα σε μια τυχερή σακούλα με δωράκια (από τη μία την προκήρυξη για τα ΜΜΜ κι από την άλλη την μπροσούρα με τον πιασάρικο τίτλο “Οι Καιροί Μας και Πώς να Οργανωθούμε Εναντίον Τους”), στο παραλίγο τεύχος 100. Stay tuned!
